اینروزها بازار مدلینگ کودکان حسابی داغ هست. تب تندی که کلمات جدیدی به دایره لغات روانشناسان وارد کرده است: «کودکانکار لاکچری» یا «کودکآزاری لاکچری».
شوی زنده لباس کودکان در ولنجک تهران/ روان شناس: فرزند ها قربانی کودک آزاری "لاکچری" شده است اند
عبارات مهم : تصویر
چندروز قبل، رسانه های کشورمان، خبر قابل تاملی راجع به برگزاریِ یک شوی زنده لباس کودکان، در محله ولنجکِ پایتخت کشور عزیزمان ایران منتشر کردند.
به گزارش خراسان ؛ خبری که می گفت کودکان، در قالب مینی مدل های حرفه ای، با پوشیدن لباس های رنگارنگ، روی سن و جلوی چشم حاضران که مشمول بر مادرانِ این فرزند ها هم می شد، کت واک(catwalk) رفتند تا لباس ها را جهت فروش به نمایش بگذارنـــد.
بچهها قربانی کودکآزاری "/ شدهاند ، شوی زنده لباس کودکان در ولنجک تهران، لاکچری"، روانشناس
تا قبل از این در کشورمان، مدلینگ کودکان فقط در قالب تصویر و تصویر بود و پیج های مجازی آتلیه های تصویر کودکان یا آژانس های مدلینگ که ادعای تربیت کودک در مسیر مدل شدن را دارند، پر بود از تصــاویر ریز و درشت دختران و پسرانِ شیک پوشی که اگرچه به لحاظ ظاهر با هم متفاوت بودند ولی همگــی یک وجــه اشتراک داشتند: قربانی خودخواهی و بلندپروازیِ والدین ارزش هستند و در حالی که هنوز به سن قانونی نرسیده اند و توانایی و صلاحیت تشخیص و گزینش ندارند، در مسیر شهرت و پول سازی جهت برندها و بزرگ ترها افتاده انــد.
شوی زنده لباس کودکان در ولنجک تهران
اینروزها بازار مدلینگ کودکان حسابی داغ هست. تب تندی که کلمات جدیدی به دایره لغات روانشناسان وارد کرده است: «کودکانکار لاکچری» یا «کودکآزاری لاکچری».
شوی زنده لباس ولی قدم بزرگی در این عرصه است که می تواند ابعاد مهم و تاثیرات عمیقی به لحاظ روانی و فرهنگی و جامعه شناختی بر فرد و خانواده و جامعه داشته باشد. این روزها بازار مدلینگ کودکان حسابی داغ هست. تب تندی که کلمات جدیدی به دایره لغات روان شناسان وارد کرده است: «کودکان کار لاکچری» یا «کودک آزاری لاکچری». کار با چاشنی زرق و برق و تجارتی که دودش به چشم کودکان می رود. در واقع مدلینگ کودک، همان قراردادن کودکان در شرایط کار اضطراری هست؛ شرایطی که به کودک آسیب می زند.
مدت هاست در خبرهای خبرگزاری های خارج از کشور، اخباری راجع به شوی لباس کودکان، معروف ترین مدل های کودک و رقم های دستمزدشان می بینیم و می شنویم. منتها شاید هیچ وقت به فکرمان نرسیده باشد که همان قدر که کودکانِ فال فروش و گل فروشِ سر چهارراه ها ممکن است خسته و تنها و عاصی باشند، این فرزند ها هم کودکانی در خدمت کار و پول و تجارت هستند که ممکن است این شرایط، گزینش و مطلوبشان نباشد.
مدلینگ کودک آن قدر رنگ و لعاب جذابی دارد که کسی گمان نمی کند در آن نشانه هایی از آزار کودکان وجود داشته باشد. منتها مدلینگ کودک هم یک نوع کسب و کار هست. یعنی شما از کودک استفاده می کنید و فرزند ها در خدمت فروش محصول قرار می گیرند. «آزیتا محمد کریمی» روان شناس کودک و نوجوان، به نکات مهم و قابل تاملی در این باره اشاره می کند که همه پدر و مادرها باید بخوانند و بدانند.
بچهها قربانی کودکآزاری "/ شدهاند ، شوی زنده لباس کودکان در ولنجک تهران، لاکچری"، روانشناس
کودکان کار براساس نیازمالی، به کار مشغول اند. ولی کودکانی که مدل هستند، معمولا نیاز مالی ندارند. بعد بر چه اساسی تن به کار می دهند؟
من بر این باورم مدلینگ کودک ، کار شیکی هست. ولی کودکانِ مشغول در این حوزه، همان زحمتی را که کودکان کار می کشند، مجبور می شوند. مدلینگ کودک معمولاً درخانواده هایی که از رفاه نسبی برخوردارند، اتفاق می افتد. آن ها فارغ از دغدغه های عادی زندگی می توانند به این عنوان بپردازند؛ نیاز آن ها مالی نیست، معنوی است و مبتنی بر یک سبک زندگی. سبکی از زندگی که تاکید می کند: «مرا ببین!». البته هر لحظه هم این گونه نیست. قشنگی بعضی از کودکان موجب می شود از سوی آژانس های تبلیغاتی جهت مدلینگ گزینش شوند. کودک آزاری در معنای عام در همه طبقات اتفاق می افتد و شکل آن در هر طبقه ای متفاوت است.
کمی از نیاز به دیده شدن بگویید
اینروزها بازار مدلینگ کودکان حسابی داغ هست. تب تندی که کلمات جدیدی به دایره لغات روانشناسان وارد کرده است: «کودکانکار لاکچری» یا «کودکآزاری لاکچری».
اگر نیازی نباشد، در پی آن رفتاری شکل نمی گیرد. هنگامی که ما بزرگ ترها، فرزند ها را در معرض این عنوان قرار می دهیم، به نظر می رسد آن چیزی را که خودمان نتوانسته ایم دریافت کنیم، می خواهیم از طریق فرزند ها دریافت کنیم. اگر از منظر روان شناسی بخواهیم به این عنوان نگاه کنیم یعنی من دنبال برآورده کردن یک سری نیازهای اساسی هستم.
نیازهای اساسی من مشمول بر توجه، تعلق و تأثیرگذاری است که ممکن است به شکل های دیگری نتوانسته باشم آن ها را برآورده کنم و حالا به وسیله فرزند ام می خواهم به این نیازها پاسخ دهم و این سوءاستفاده هست، چه جنبه تجاری داشته باشد، چه نداشته باشد. من مدلینگ کودک را مساوی با کودک آزاری می دانم. مصداق کودک آزاری از نظر من هر چیزی است که آزادی کودک را محدود کند. کودک را از محیط کودکانه اش دور کند و در خدمت نیاز بزرگ ترها قرار بدهد.
بچهها قربانی کودکآزاری "/ شدهاند ، شوی زنده لباس کودکان در ولنجک تهران، لاکچری"، روانشناس
وقتی کودک را با لباس و زیورآلات در معرض نمایش قرار می دهیم، چه آسیبی او را ترساندن می کند؟
فرزند من هنگامی که با یک نمایش، یک پوشش خاص و یک برند گران قیمت در معرض دید همگان قرار می گیرد، قشنگی و ارزش هایش در همین موارد خلاصه می شود. او وقت پیدا نمی کند که منِ ارزشمند درونش را پرورش دهد. فقط یاد می گیرد اگر قشنگ باشم و لباس های قشنگ بپوشم، مورد استقبال و تأیید قرار می گیرم و همین کافی هست. ضمن این که از جامعه کودکان هم سال خود جدا می شود و این جدایی به خودی خود مسئله دارد.
همچنین حس اعتماد به نفس کاذب هم به او می دهد، این طور نیست؟
کودک دچار یک خود بزرگ بینی کاذب می شود. او هر لحظه تصویر های روتوش شده است شیک و مرتب از خودش می بیند. دریافت ذهنی او از خودش همین تصویرهای خواهد بود. ولی واقعیت این نیست. آدمی در طول وقت قیافه های مختلفی پیدا می کند. ممکن است یک روز جوش بزند، یک روز ضربه ای به صورت اش بخورد، جای بخیه روی صورتش داشته باشد یا به سن بلوغ که برسد، دماغش بزرگ تر شود. در حقیقت این قشنگی کودکانه و بی نقص، هر لحظه نمی ماند. والدین این تصویر بی نقص بودن را به فرزند تحمیل می کنند. سپس ادراک خودش از جنسیت و هویتش چیزی می شود که مال خودش نیست و در بلندمدت، با روبه رو شدن با واقعیت، لطمه می خورد.
چنین کودکی در سن بلوغ، چگونه می تواند این واقعیت را بپذیرد؟
نوجوان هنگام بلوغ با قیافه خودش مسئله دارد. فعالیت به عنوان مدل، این مسئله را زیاد می کند و افسردگی به همراه خواهد داشت. از طرفی اعتیاد به عوض کردن صورت زیاد می شود و تلاش جهت رسیدن به صورت ایده آل اوج می گیرد. با هر ابزاری می خواهیم همان تصویری که از کودکی برایمان مانده را حفظ کنیم، از طریق عمل جراحی یا آرایش. این پذیرفته نشدن بزرگ ترین آسیبی است که ما به کودک می زنیم. هم اکنون مدل های بزرگ سال نیز در معرض آسیب های متفاوت هستند. حالا ما کودک را از همان سنین کم در معرض این آسیب ها قرار می دهیم.
در فشن شویی که در محله ولنجک اتفاق افتاد، مخاطبان، زیاد مادرانی بودند که با ذوق و شوق فرزندشان را تشویق می کردند. آیا این رفتاردر محله های مرفه نشین زیاد دیده می شود؟
چون آن جا فضای مناسب تری جهت اجرای این برنامه هاست. آدم های این محله ها یک سری دغدغه های معمولِ روزانه را ندارند. در عوض یک سری مسابقه جویی ها وجود دارد.
به نظرتان چطور می شود از این رفتارهای ناآگاهانه والدین جلوگیری کرد؟
پدر و مادرها باید به نیازها و خلأهای درونی خودشان واقف شوند و کنترل و مدیریتش کنند. باید یاد بگیریم فرزندمان را به درستی در مسیری قرار دهیم که فرایند گزینش کردن را بیاموزد، حل مسئله را یاد بگیرد و خوب و بد یا فایده و ضرر را تشخیص بدهد. فرزندمان را مجبور نکنیم در یک قالب بزرگ شود. مدلینگ، هویت کودک را از او می گیرد. این هویت کسب شده است نیست، بلکه قالب خورده هست. این ها کودک آزاری است.
واژه های کلیدی: تصویر | فرزند | تصویری | کودکان | کودکانه | کودک آزاری | کودکان کار | کودک آزاری
دانلود فایل ها
توجه: ممکن است تمام لینک های دانلود به دستور مقام قضایی حذف شده باشد...









